کویر را دیده ای،خشک،داغ با سرو و صورتی ترک خورده...!؟! همه وقت خیره،آسمان را نگاه می کند، دهانش را آههای حسرت سوزانده و همچنان در انتظار است. در انتظار پایان عذابش که قطره های باران لب های سوخته اش را،مر حمی باشد...

"شاید بارون بباره"

آی آدم ها،

چه کسی در این دنیا سزاوار زندگی نیست!؟!

آن کس که فراموش می کند یا آنکه فراموش می شود...

پاییز که می رسد انگار به جای درخت ها،آدم ها رنگ به رنگ می شوند...!؟!

سکوت نه از بی صداييست،نفس هست و حرف هم،ناگفته ها و گفته شده ها، شنيده ها و نشنيده ها،
سکوت از نبودن بغض نيست،از بی دردی نيست،سکوت از عادت نيست،از روزمرگی و فراموش شدگی، از خواب و رخوت و بی حوصلگی،از دلتنگی،سکوت از فريادهای در گلو مانده است و نعره هايی که هيچ وقت شنيده نشد،همه چيز هست و گوشی نيست برای شنيدن،جز سکوتی که گاه و بيگاه همدم فريادهایی است که بی خبر و ناخواسته از روزهايی دور ميايد.از دلتنگيهايی که فراموش شده،از خيانتهايی که به روزگار شده.

" نه انگار.... باز هم حرفی نيست "

گرگ دندون هاشو تیز کرده و آماده شده بر ای حمله،برای دریدن،شهوت لحظه دریدن کورش کرده بود پس نمی دید طرفش کیه؟ یه بره رام یا میش یا شاید "گاو مشد حسن".

گرگ به دریدن فکر می کنه،تو به فرار کردن...!؟! اما فرار اینجا معنی نداره،گرگ که دندوناش تیز بشه باید پیه دریده شدن رو به تنت بمالی،اینجا قاعده بازی خاص خودش رو داره و تو نمی تونی این قاعده رو بهم بزنی...

"تلاشت بیهوده است پسر" 

شما بگین... !؟!

در انتهای هر سفر
در آيينه
دار و ندار خويش را مرور می كنم
اين خاك تيره اين زيمن
پايوش پای خسته ام
اين سقف كوتاه آسمان
سرپوش چشم بسته ام
اما خدای دل
در آخرين سفر
در آيينه به جز دو بيكرانه كران
به جز زمين و آسمان
چيزی نمانده است
گم گشته ام ‚ كجا
نديده ای مرا ؟

پاسخ داد: کودکیشان...!؟!

اینکه آنها از کودکی شان خسته می شوند،عجله دارند که بزرگ شوند بعد دوباره پس از مدتها آرزو می کنند که کودک باشند.اینکه آنها سلامتی خود را از دست می دهند تا پول به دست آورند و بعد پولشان را از دست می دهند تا دوباره سلامتی خود را به دست بیاورند.اینکه با اضطراب به آینده می نگرند و حال را فراموش می کنند و بنابراین نه در حال زندگی می کنند و نه در آینده.اینکه آنها به گونه ای زندگی می کنند که گویی هرگز نمی میرند و به گونه ای می میرند که گویی هرگز زندگی نکرده اند...

من از تصور بیهودگی این همه دست

و از تجسم بیگانگی این همه صورت

می ترسم...!؟!